لباس فاخر معنی به اندام سخن زیبد
طراوت خیزد از فکری که ذوقی ماحصل دارد

گسست محتوا را در سواد صفحه می بینم
امیدِ مو ندارد کس، طبیبی گر کچل دارد!

نه هر"نو" تازه گرداند ضمیر طبع مشتاقان
شراب کهنه تاثیری فزونتر از عسل دارد!

به وادی سخن باید "عمل آموز" می بودن
که روگردان نمیگردد به دل هر کس امل دارد

بنای فکر خود جانا تو وقف استواری کن
نباید خانه ای سازی که در زیرش گسل دارد

هنر، بیگانه از درک مخاطب "هیچ" میباشد
دریغا شعر مستحکم دریغا بد بدل دارد

به شعرم رخنه ها دارد غم خاموشی مردم
نگوییدم: مگو عاکف! خطرها محتمل دارد