کوچه پر از اقاقی و نسترن و بنفشه است
جانب مهربانی حس تو من روانه ام

بوی وصال میرسد از نفس نسیم اگر
بهر اقامتم پر از رابطه و بهانه ام

قافله ی امید اگر پا بنهد به خاک من
شک نکنم ز برکتش سبز و پر از جوانه ام

پنجه به ساز عشق تو چنگ زند عزیز من!
زلف تو جان عطا کند بر کلمات شانه ام

سبزتر از امید من رنگ نگاه نافذت
جنگل با صفا شوم لطف کنی به دانه ام

خوشدل اگر چو عاکفی شک منما که عاقبت
پر شود از سخاوتش بذر قدم به خانه ام