رودخونه

رشته ی مهر،
دستانت را
به وحشی عشق سپرده است
فصل یخ زده ی انتظار
در بهار چشمانت
از سرما تهی خواهد شد
نازنینم !
"عشق"
همیشه چیزی نیست که
با "رسیدن" به آن برسی
سیب میرسد تا بیفتد
و تو می افتی تا برسی
باور کن!
اگر از فرهاد و شیرین
لیلی و مجنون
به جای عشق
یک نسل بر جای میماند
نامشان با جسمشان
خاموش میشد
و چکامه های ما
هرگز بوی عشق نميدادند...

سکه از دست من افتاد
و غلطان غلطان
طرف یک پسرک گشت دوان
منتظر بود که  دستی شاید
به سخاوت بکند باز زبان...
پسرک خنده کنان رفت
و من خنده کنان
سکه ناقابل بود
خنده اما چه گران.